آخرین مطالب
امکانات وب
پلیمر
پلیمر (به انگلیسی: polymer) مادهای شامل مولکولهای بزرگی است که از به هم پیوستن واحدهای کوچک تکرار شونده که تکپار یا مونومر نامیده میشود، ساخته شدهاست.
رشته دانشگاهی پلیمر یکی از گرایشهای شیمی و مهندسی شیمی میباشد. این گرایش تا سال ۱۳۶۲ یکی از گرایشهای مهندسی شیمی بود اما در حال حاضر به عنوان یک رشته مستقل با دو گرایش صنایع پلیمر و تکنولوژی و علوم رنگ در دانشگاهها و مراکز آموزش عالی ارایه میشود، البته هنوز نیز در شماری از دانشگاههای کشور مهندسی پلیمر یکی از گرایشهای مهندسی شیمی است. واژه «پلیمر» از دو بخش یونانی «پُلی» به معنای بسیار و «مر» به معنی قسمت، پاره یا قطعه گرفته شدهاست.
گونههای پلیمر
شمار واحدهای تکرارشونده در یک مولکول بزرگ درجه پلیمرش یا درجه پلیمریزاسیون نامیده میشود. پلیمرهایی که تنها از یک نوع واحد تکرار شونده ساختهشدهاند، جورپلیمر و آنهایی که از چند گونه واحد تکرارشونده تشکیل شدهاند، هم پلیمر نامیده میشوند. گاهی لفظ ترپلیمر نیز برای محصولات حاصل از پلیمرش سه تکپار به کار میرود. در عین حال، در مورد محصولاتی که با بیش از سه تکپار پلیمرش شدهاند، لفظ ناجورپلیمر رایج است.
بیشتر مواد اساسی همچون پروتئین، چوب، کتین، لاستیک خام (کائوچو) و رزینها پلیمر هستند. بسیاری از مواد مصنوعی همچون پلاستیکها، الیاف مصنوعی (نایلون، ریون و…)، چسبها، شیشه و چینی مواد پلیمری هستند.
دستهبندی پلیمرها
پلیمرها به دو دسته پلیمرهای طبیعی و پلیمرهای مصنوعی تقسیم میشوند. البته پلیمرها را به روشهای مختلف دیگری نیز دستهبندی نیز میکنند. دستهبندی زیر بر اساس ساختار پلیمر انجام شدهاست.
پلیمرها از نظر اثر پذیری در برابر حرارت به دو دسته گرمانرمها (ترموپلاستیکها) و گرماسختها (ترموستها) تقسیم میشوند. گرمانرمها، پلیمرهایی هستند که در اثر گرم کردن ذوب میشوند در حالی که گرماسختها، پلیمرهایی هستند که در اثر گرما ذوب نمیشوند بلکه در دماهای بسیار بالا به صورت برگشتناپذیری تجزیه میشوند. پلیمرها دارای خواص ویسکو الاستیک هستند و منشأ این پدیده، در گرمانرمها گره خوردگی زنجیرهها و در گرماسختها گره خوردگی زنجیرهها و اتصالات شبکه ای آنها در هم است.
افزودنیهای پلیمر
افزودنیهای پلیمر یک نوع از افزودنیهای شیمیایی بتن میباشند، این مواد برای تصحیح خواص فرآوردههای پلیمری به کار میرود. این مواد عبارتند از:
نرمکنندهها: نرمکنندهها افزودنیهایی هستند که انعطافپذیری مادهای را که به آن افزوده میشود را افزایش میدهد. این مواد علاوه بر صنعت پلیمر در بتون و سیمان نیز کاربرد دارد. نرمکنندههای پلاستیکها معمولاً از دستهٔ فتالاتها هستند که انعطافپذیری و دوام پلاستیک را افزایش میدهند. عملکرد این مواد به این صورت است که با قرار گرفتن بین مولکولهای مواد پلیمری فضاهای خالی را افزایش داده و موجب پایین آمدن دمای ذوب کریستالی و در نتیجه نرمتر شدن پلیمر میشود.
پایدار کنندهها
رنگدانهها: رنگدانهها موادی هستند که برای رنگ کردن و دادن خاصیت رنگی به پلیمر استفاده میشود و شامل رنگدانههای آلی و معدنی میشود.
رنگدانههای معدنی:
رنگدانههای غیرآلی، نمکهای فلزی و اکسیدها هستند. این عوامل رنگزا میتوانند یک لایه از یک جسم پلاستیکی را با رفتار قابل پیش بینی رنگی کنند. اکثر این عوامل رنگزا دارای ذراتی با ابعاد میانگین بین ۰/۲ تا ۱/۰ میکرون هستند. تولیدکنندگان، رنگهای مرغوب را با زدودن ذرات بالاتر از ۵ میکرون، تولید میکنند. رنگدانههای غیرآلی به جز چند استثناء، مواد خام ارزان قیمت هستند که. به خاطر دوام نسبتاً پایین این رنگها، این رنگدانهها همیشه بهترین کیفیت را ندارند.
رنگدانههای آلی: رنگدانههای آلی، گسترهٔ وسیعی از لحاظ پیچیدگی ساختاری دارند؛ که ساختار این مواد میتواند به سادگی کربن سیاه یا به پیچیدگی ساختار چهارتایی رنگدانههای فتالوسیانین باشد. استفاده از رنگدانههای آلی در آلیاژها و آمیختههای پلیمری به سرعت در حال افزایش است که این افزایش نتیجهای از دیدگاه کاهش مصرف فلزات سنگین است. به طور نمونه، دوام رنگدانههای آلی ۱۰–۲۰ بار بیشتر از رنگهای غیرآلی مورد مقایسهاست و این به خاطر این است که رنگهای آلی ذرات کوچکتری نسبت به رنگهای غیرآلی دارند.
پر کنندهها
- آنتی استاتیک (عامل ضد الکتریسیته ساکن)
- آنتی اکسیدانت (عوامل ضد اکسایش)
- آنتی یو وی (پایدارکننده نوری)
برچسبها: polymer چیست , دستهبندی پلیمرها , افزودنیهای پلیمر , ساختار پلیمر , پلیمر طبیعب و مصنوعی
نانو کسری...ما را در سایت نانو کسری دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده:
بازدید: 53